فصل چهارم : كتاب الحجّة از ديگر كتاب‌هاى مهم و كليدى الكافى ، « كتاب الحجّة » است . اين كتاب ، نزديك به 120 باب دارد كه به موضوعات گوناگونى اختصاص يافته است . شيوهء نقل و چينش كلينى ، به ترتيب منطقى و در آغاز ، در ضرورت نياز به حجّت و طبقات انبيا و ائمّه است . نويسندهء پايان‌نامه ، هر چند به صورت بسيار مختصر دربارهء اين باب توضيحاتى مىآورد ، امّا جا داشت كه به محور كليدى اين كتاب ، يعنى نسبت ميان قرآن و حجّت ، اشاره مىكرد . از سوى ديگر ، در همين باب ، نخست رواياتى نقل شده‌اند كه اين رابطه را بيان مىكنند ، هر چند در ظاهر ، تفسير آيه‌اى نيست ، امّا دربارهء جايگاه تفسيرى آنان است . وقتى امام صادق عليه السلام دربارهء قيّم بودن اهل بيت ، بويژه امام على عليه السلام ، سخن مىگويد ، نشان مىدهد كه جايگاه تفسيرى اهل بيت عليهم السلام چيست و آنچه واقعاً آنها گفته‌اند ، نه آنچه كه روايت شده ، حقّ و بيانگر مفاهيم و معانى قرآن است . نكتهء ديگر ، در روش‌شناسى چينش روايات كتاب الحجّة است . كلينى ، در باب دوم ، پس از ذكر رواياتى در ضرورت وجود حجّت براى راهنمايى انسان در زندگى ، به انواع و اقسام حجج مىپردازد . در اين روايات ، كسانى كه هادى ، امام و حجّت بر مردم‌اند ، داراى طبقاتى هستند كه برخى ، پيامبر ، برخى نبى و برخى ديگر امام هستند . در برخى از روايات اين باب ، به آيات قرآن استناد شده يا در توضيح و ارتباط آن ، دربارهء نياز انسان به حجّت ، سخن گفته شده كه به برخى از اين روايات ، اشاره مىگردد .